توضیحات
کتاب نیایش چرنوبیل (Voices from Chernobyl) تاریخ شفاهی یک فاجعهی اتمی است. نویسندهی کتاب با 500 نفر از حاضرین و شاهدان این اتفاق اتمی که به نحوی با فاجعهی چرنوبیل در ارتباط بودند مصاحبه کرده و از زبان آنها اتفاق را روایت کرده است. در بین افراد مصاحبهشونده افرادی از تمام طیفهای جامعه مثل فیزیکدانها، آتشنشانها، سیاستمداران و مردم عادی دیده میشوند. کتاب بیش از آنکه به علت وقوع فاجعهی بپردازد، مواجههی مردم با آن را مورد بررسی قرار میدهد و تاثیر این فاجعهی عظیم انسانی را بر زندگی و روان آسیبدیدگان به تصویر میکشد.
فاجعهی چرنوبیل، 26 اپریل 1986
26 اپریل سال 1986 حادثهای اتمی در نیروگاه هستهای چرنوبیل اتفاق افتاد. بر اساس آزمایشات صورتگرفته، میزان تشعشعات اتمی در بالاترین مقیاس و گروهشمارهی عدد 7 اندازهگیری شد. میزان تشعشات وقوع فاجعهای انسانی را خبر میداد. در راکتور نوع آر. بی. ام. کی (RBMK) طیِ اشتباهی بزرگ در آزمایش ایمنی و ، واکنشهای زنجیرهای و کنترل نشدهای توسط مدیران عملیاتی رخ داد. پس از این اتفاق و انفجار راکتور، به مدت 9 روز آلایندههای رادیواکتیو در هوا رها شدند. میزان انتشار گازهای رادیواکتیو به حدی بود که خیلی سریع به غرب اروپا رسید و حتی در ایالات متحده آمریکا نیز مقداری آلاینده هستهای ثبت شد.
با وجود اینکه کل جامعه جهانی در خطر آسیب آلایندههای هستهای بود، اما حکومت شوروی اجازهی درز هیچگونه اطلاعاتی را به بیرون نداد و در قدم نخست تا شعاع 30 کیلومتری نیروگاه، تمام شهرها و روستاها را قرنطینه کرد. بر اثر فاجعهی چرنوبیل دو نفر در همان لحظهی انفجار جان خود را از دست دادند، بیش از 5 میلیون نفر آسیب دیدند و در حدود 5 هزار منطقه مسکونی آلوده شدند. با توجه به نوع حادثه و تاثیر بلند مدتی که پرتوهای رادیواکتیو بر انسان دارد آمار دقیقی از جان باختگان حادثه در دست نیست. اما تخمین زده میشود که بیش از 4000 نفر در اثر وقوع این فاجعهی کشته شدند. هنوز هم در کشورهای درگیر با حادثهی چرنوبیل پیامدهای آن مشاهده میشود. افزایش بیش از اندازهی ابتلا به سرطان و بهدنیا آمدن نوزادان ناقصالخلقه گواهی بر این موضوع است که چرنوبیل همچنان هم قربانی میگیرد.
سوتلانا آلکسویچ، راوی صدای مردم
سوتلانا آلکسویچ (Svetlana Alexievich) نویسنده و روزنامهنگار بلاروسی در سال 1948 متولد شد. او، پس از پایان تحصیلاتش در روزنامههای محلی به گزارشنویسی مشغول شد. سوتلانا انواع سبکهای ادبی را امتحان کرد تا در نهایت به این نتیجه رسید که وقایعنگاری مستند شیوهی مورد علاقهی او برای نوشتن است.
نخستین اثر او «جنگ چهرهی زنانه ندارد» کتابی چندصدا و حاصل مصاحبهی سوتلانا با زنان مختلفی است که در جنگ جهانی دوم شرکت داشتهاند. دیگر اثر مهم نویسنده کتاب «پسران زینکی: صداهای شوروی از جنگی فراموششده» نام دارد. کتاب روایت جنگ افغانستان و شوروی از زبان سربازان و افرادی است که در جنگ حضور داشتند. از دیگر آثار مهم او میتوان به «پسرانی از جنس روی»، «زمان دست دوم» و «آخرین شاهدان» اشاره کرد. منتقدان آثار او را نشاندهنده شرایط مردم روسیه بعد از فروپاشی شوروی میدانند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.