توضیحات
در اعماق زمین، چهل زن در قفسی زندانی زندگی میکنند. این زنان که تحت نظر نگهبانان هستند، هیچ خاطرهای از چگونگی رسیدن به آنجا، هیچ تصوری از زمان، و تنها خاطرهای مبهم از زندگی قبلی خود ندارند.
همانطور که نور سوزان برق، روز را به شب پیوند میدهد و سالهای بیشماری میگذرد، دختری جوان – زندانی چهلم – تنها و طرد شده در گوشهای مینشیند. به زودی او خود را کلید فرار و بقای دیگران در دنیای عجیب و غریبی که در بالای زمین در انتظار آنهاست، نشان خواهد داد.
ژاکلین هارپمن در سال 1929 در اتربیک، بلژیک به دنیا آمد و در طول جنگ جهانی دوم با خانوادهاش به کازابلانکا گریخت. رمان «من که هرگز مردان را نشناختهام» با الهام از پیشینه او به عنوان روانکاو و جوانیاش در تبعید، رمانی پسا-آخرالزمانی، فراموشنشدنی و دلخراش درباره دوستی و صمیمیت زنانه، و تلاشهایی است که مردم برای حفظ انسانیت خود در مواجهه با ویرانی انجام میدهند. این اثر کلاسیک مدرن هارپمن که برای اولین بار از سال 1997 دوباره منتشر شده است، افزودهای مهم به مجموعه رو به رشد ادبیات گمانهزن فمینیستی است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.