توضیحات
وجود چه معنی میدهد؟ چرا به وجود میآییم؟ شاید بارها شده باشد که پس از شروع کردن کاری احساس روزمرگی نداشته باشیم، اما بعد از گذشت زمانی دچار تکرار شویم و خستگی و دلمردگی به سراغمان آید. در جمع احساس تنهایی کنیم و بیشترین زمانمان را در کنج اتاقمان بگذرانیم. کتاب «تهوع» با عنوان اصلی Nausea چنین مضمونی دارد و این حال و هوا را که بسیاری در برههای از زندگی تجربه میکنند، شرح میدهد.
کسی در این قسمت بولوار نوآر سکونت ندارد. آب و هوایش آن قدر مزخرف و زمینش آن قدر بایر است که امکان ندارد در آنجا زندگی پا بگیرد و ترقی کند. سه کارگاه چوببری برادران سلی با تمام درها و پنجرههاشان که مشرف به خیابان آرام ژان برت کوروآ هستند و آن را پر از سرو صدای خرخر و تقتق میکنند، رو به غرب باز میشوند.
سرگذشت سارتر
ژان پل سارتر (Jean-Paul Sartre) از آن دسته افرادی است که حرفههای مختلف را آزموده و در آنها اسم و رسمی به هم زده است. از فیلسوف، نویسنده، روزنامهنگار، نمایشنامه نویس و فیلمنامه نویس گرفته تا فعال سیاسی، منتقد و روشنفکر برجسته فرانسوی قرن بیستم. در آن دوره، نام سارتر چنان پر آوازه بود که هر اتفاقی در جهان میافتاد، همه از هم میپرسیدند موضع سارتر در برابر آن اتفاق چیست. سارتر در همه جا بود: در جنگ جهانی دوم، کوبا، الجزیره و جنبش دانشجویی سال 1968.
سارتر(1980-1905) زندگی پر فراز و نشیبی داشت که باعث میشد تفکراتش در برهههایی از زمان تغییر کند. او دوران کودکیاش را در تنهایی سپری کرد. پسری که پدرش را زود از دست داده بود و هیچ دوستی نداشت. برای فرار از دنیایی که او را طرد کرده بود، شروع به نوشتن کرد. او در جوانی با مطالعه مقاله "زمان و اراده" نوشته هنری برگسون به فلسفه علاقمند شد و با الهام از فیلسوفانی چون هگل و هایدگر مدرک دکتری خود را در رشته فلسفه دریافت نمود. در همین زمان دانشجویی بود که سارتر با سیمون دوبووآر آشنا شد؛ یگانه یار و عشقی که تا زمان مرگ با او بود. در این دوره سارتر مشغول تدریس فلسفه بود تا جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد. سارتر در جنگ شرکت کرد و توسط نیروهای آلمانی به اسارت درآمد. پس از آزادی به همراه تعدادی از روشنفکران یک حلقه مقاومتی را سازمان داد. پس از تجربه جنگ، کار تدریس را رها کرد و یکسره به نویسندگی پرداخت.
سارتر مدافع سرسخت کمونیسم بود تا اینکه در سال 1956 پس از حملهی اتحاد جماهیر شوروی به مردم مجارستان و سرکوب قیام آنها، تصمیم گرفت در هیچ حزبی فعالیت مبارزاتی نداشته باشد. با این حال سارتر نسبت به مسائل سیاسی منفعل نبود و اعتراضات خود را نسبت به مارکسیسم اعلام کرد. در سال 1964 جایزه نوبل ادبی به پاس بیش از بیست سال زندگی ادبی به سارتر تعلق گرفت ولی او از دریافت این جایزه خودداری کرد. همچنین، سارتر در مبارزات خياباني جوانان معترض شرکت كرد و به اين ترتيب به نماد قيام 68 بدل گرديد. تا اینکه وخیم شدن اوضاع جسمی سارتر او را از نوشتن بازستاند و زندگی او در سال 1980 خاتمه یافت.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.